Monthly Archives: March 2015

Histoire de moto Norton

Bonjour à tous,

Une petite histoire qui se passe pendant le deuxieme guerre mondiale en France, dans le Pas de Calais, plus précisément. Cette aventure m’a été racontée par mon père Edouard Ksiazyk, fils de Felix Ksiazyk (né en Allemagne à Reklinglkausen) et petit-fils de Ignace Ksiazyk,  né a Wolnica en Pologne.

Pendant la guerre,  les alliés parachutaient dans cette région de France des tonnes de matériels, tels que des munitions, armes et autre équipements. Ils parachutaient parfois du matériel lourd, entre autre des motos de type Norton. Comme tous les Polonais du coin, mon grand père Felix Ksiazyk  avait récupéré une moto Norton avec ses copains                                             et ils l’utilisaient les jours de repos.container

Les Allemands ont vite repéré le bruit de cette moto (très différent de leurs engins au niveau sonore). Pendant des jours, ils ont fouillé les maisons, une par une,  pour trouver les complices des résistants. Chaque maison a été fouillée, mais à chaque fois la moto changeait de place, passant de famille polonaise en famille polonaise, même en plein jour. Mon grand père Felix Ksiazyk qui parlait allemand fut le moins embarrassé. Ayant conservé son passeport de l’époque où il vivait à Reklinglkausen, il n’hésitait pas à s’en servir pour duper l’ennemi … et tout est passé comme une lettre à la poste.

La moto a survécu à la guerre et elle été utilisée pendant des années. Mais déjà grand père avait des autres vues, en particulier sur les voitures. Mais cela fera l’objet d’une autre histoire …

Dominique Ksiazyk

Back to STORIES

norton

Jak Paprzyca stali się Książyk?

 

 

1. Paprzyca rycerze osiedlenie się w Niewino przysiółków

W XV wieku w okolice Bielsk Podlaski (Podlaskie) przybyli rycerze herbu Paprzyca. Nie wiadomo skąd pochodzili, otrzymali duże nadanie ziemskie w tej okolicy zapewne około 50 włók, które stało się zaczątkiem okolicy szlacheckiej Niewino, zwanej niegdyś również Niwino. Obecność rodzin Niwiński jest również potwierdzona w miejscowości Malinowo, wsi wymieniono po raz pierwszy w 1512 roku wieś została założona w “terenie” z Niewino szlachetnego. Zapewne właśnie tutaj powstało pierwsze osiedle rycerzy herbu Paprzyca. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1528 roku, kiedy to notowano Seło Staroie Niewino 7 rodzinami rycerskimi.

niewino  Istnieje 5 Niewino przysiółki w gminie Wyszki, powiecie bielskim, w województwie podlaskim. 

2. Ta lokalna szlachta bierze nazwę Niwiński

Tutejsza szlachta przyjęła nazwisko Niwiński, zwani czasem również Niewińskimi herbu Paprzyca. W ciągu wieków część z nich używała  również herb Nowina, Łabędź i Lubicz. Z czasów XVI wieku wspomina się wielu Niewińskich. W XVII wieku niektórzy z nich doszli już do pewnego znaczenia w ziemi bielskiej. Zatem niektórzy Niwińscy wybili się spośród drobnej szlachty stając się średniozamożnymi szlachcicami

Większość rodów z tych okolic było nie zamożnymi rodami, które nie zrobiły wielkiej kariery i  często brak o nich danych w Herbarzach, z Niwińskimi jest inaczej. Są opisywani przez Herbarz hrabiego Uruskiego.

3.     Używali przydomków Książyk

Aby odróżnić się od innych ludzi Niwiński, niektórzy wybitni rodziny postanowił użyć pseudonimów Chreba i Książyk. Z czasem stało się to nazwa. Nowa gałąź szlachty  powstała niezadługo i potwierdzone w oficjalnych dokumentach.

Kroniki mówią, że niektóre Niwińsky podbił z drobnej szlachty, aby stać się średnim (szlachta zamożna szlachta). Jednak ci, którzy pozostali w strefie Niwino pozostał w statucie małej szlachty. Mimo to, niektóre z nich były dość bogaty. Jako przykład, Sebastian Niwińsky dał 6 (107,4 ha voloks) Nieruchomość do syna Macieja Książyk.

kuszaba

nnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn

nnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn

Książyk z rodu Niwiński h. Paprzyca

Zalecany artykuł: Nas Herb

 

4.   Prawa Szlachta nie Twierdził?

W pierwszej połowie XIX wieku zaborca rosyjski zarówno w Królestwie Polskim jak i w Cesarstwie przeprowadził weryfikacje polskiej szlachty, należało udowodnić swoje pochodzenie.  Większość szlachty z tych okolic była „szlachtą odwieczną”, lecz nie byli w stanie tego udowodnić, należało mieć utytułowanego przodka, dokumenty to stwierdzające oraz pieniądze, gdyż podanie do urzędów kosztowało. Szlachta z okolic Topczewa i Wyszek w przeważającej części nie zdołała udowodnić swych praw, jednak Niewiński dokonali tego. W latach 1843-1860 zostali „wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty okręgu białostockiego”.

villages

Ref: Historia powstania wsi Niewino Stare

Marie-Jeanne, Brussels

Back to GENEALOGY

Książyk are Niwiński and Paprzyca

 

 The Paprzyca were a prominent family in the Kuszaba Clan. They settled in Niewino (Podlaskie) during the early 16th century and became the Niwiński family. After a couple of generation, a branch of the Niwiński used the nickname “Książyk” to differentiate. The nickname became rapidly a new family name. Therefore, many reference books specify that the Książyk family is a branch of the Niwiński from the  Paprzyca Clan.

This page presents some of the most usual references.

  1.   Aleksander Dr. Stekert, Przydomki Polskie, Litewskie i Rusińskie, page 65

herbaz

herbaz2 g qdvr

 

huv gr egfhyuk gferukwgy vfu qegfyuqe bohuob ehyuob qerhfyu oqebhuqerobheruio

2.   Dr. Starykon-Kaspzycki, Michał Dmowski , Wykazy Polskich Rodzin Szlacheckich, Tom VI

Starykon0 Starykon Starynkon2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3.  Janusz Starykoń-Kasprzycki, Michał Dmowski, Polska Encyklopedia Szlachecka, Warszawa 1994 (reprint wydania z lat 1935-1939), Tom IX, page 87.         

 

JANUSZ2

 

 

   4.   Kasper Niesiecki,  Herbarz Polski, Tom VII, 1841

niesiecki1 Niesiecki2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DB HUIEP GHURIPO GJIOPR JIOP GJIROP RJIOP JRIGOPR JGIOP JUIO

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5.    Emilian von Żernicki-Szeliga, Der Polnische Adel und die demfelben hinzugetretenen anderschlandischen Adelsfamilien, Hamburg 1900

zernicki szeliga2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zernick szeliga

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DVG YSEUIV GFYUIF EGSYUVFI SEGYFU7ISEB

6. Ignacy Kapicy Milewski, Herbarz, Krakow 1870

MILEWSKI

MILEWSKI0

MILEWSKI3

Milewski1

 

KKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKK

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MILEWSKI2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Marie-Jeanne C.K., Paris

Back to GENEALOGY

 

 

 

 

 

 

The Grandfather of my Grandfather had Mennonite Friends in the 1830’s

Błażej Książyk, the Great-Father of my Great Father had Mennonites families in the neighbourhoods of his house in Grochale Górne. Most members of this Community were living some 4 km away, in “Kazun Niemiecki”, the old name of Kazun Nowy. Many Mennonites People came there after 1765 from Dutch settlements of the Lower Vistula and Gdansk area. They spoke plautdietsch, a low German language. Their hamlet was named Kazun Niemecki because this word means “Germans” in Polish. Hence, the sobriquet of “Niemcy” given to them by the locals.

The Mennonites established farms along the Vistula River. They did not get the best lands but they were skilled farmers and made the most of the tramps and sandy soils.  Błażej wasn’t born when the flood of 1813 happened but he saw the destructions of the 1844 flood. Mennonites farms were the first to be washed away. Later, with the construction of tailing dikes, the “Niemcy” contributed to protect the area.

Old Mennonite house near Kazun Nowy

When Błażej was a little boy in the late 1830’s, Mennonites were close neighbours and their community of some 325 people was expanding. Children did not attend the same school. Błażej had to walk 6 km to Leoncin while most of his Mennonite friends enjoyed home schooling. Mennonites were more liberal than the Amish. They had no strict dress code and were allowed to visit Catholic  houses.  Children mingled together. The  “sand sea”  (Grochalskie Piachy) and the “beaches” along the Vistula River were their common playground.  Mennonite kids were invited to the blessing of Easter baskets (Święconka) in Błażej’s home. Błażej was always welcomed with a glass of milk in his friends’ houses.

My great grandfather Walenty Książyk and my grandfather Leon Książyk did not experience a similar closeness with Memonnite families. Walenty was sent very early to a boarding school and Leon grew up in Mokotów (Warsaw). However, childhood stories about Mennonite friends were passed on. I would like to find the names of our Mennonites neighbours from five generations ago and I hope their descendants will read this post.

I did not find any document on the impact of the construction of the Kazun Fort (Przedmoście Kazuńskie) on the Mennonite community. Their cemetery was just outside the Western wall of this huge construction built between 1832 and 1841. For all the farmers of the areas, the massive arrival of Russian soldiers was an opportunity for business. For the children of Grochale, Catholic and Mennonite alike, the presence of soldiers was first an interesting event. Then it turned into a growing concern with the permanent presence of military patrols in the Kampinos Forest and along the main road between Warsaw and Modlin.

Of course, living near the left bank of the Modlin fortress made the Mennonite Community vulnerable. They suffered heavy losses and destructions during WWI and bombing during the invasion of September 1939. Sadly they were considered Germans foreigners. Polish soldiers killed 8 of them and the men aged 17 to 60 were briefly imprisoned near Brest-Litovsk. Then, considered as “Volksdeutsche” by the German occupant, they were liberated. After the recapture of Poland by the Russian army, the congregation had to flee or to face systematic expulsions.

The Mennonites have left behind them a unique heritage that should be better preserved. Many old wooden houses have been torn down. Gravestones in cemeteries are left abandoned. Windmills have all been destroyed. This post is a tribute to the memory of these friendly and hardworking people.

Capture

 

 

 

 

 

 

kazun menno

This map was drawn by a descendant of Kornelius Plenert (1815-1900) who has lived in “Deutsch Kazun” before his establishment in Kansas. Mennonites settlements are mentioned in green. Some members of the Plenert family were born in Makowczyzna, a place that seems to be one of the 3 Grochale hamlets, possibly Grochale Gorne.

Marie-Jeanne, Brussels

Back to STORIES