Category Archives: Heraldry

Paprzyca: informacje dodatkowe

Streszczenie poprzednich odcinków:

♦    Członkowie rodziny Paprzyca klanu Kuszaba przybyły do Niewino (Podlaskie) w początku 15  wieku;

♦    Te rodziny zdecydowali się użyć nazwy Niwiński;

♦    Kilka pokoleń później do odróżnienia, niektórzy członkowie Niwińskach używaly nazwy “Chrebra” i “Książyk“.

♦    Herb naszej rodziny jest “Paprzyca”.   

BLASON3

Ale co znaczy to słowo Paprzyca? W poprzednim artykule staraliśmy się odpowiedzieć na to pytanie. Roman uprzejmie uzupełnił nasze informacje z następujących elementów.

 

 

Witam,

W wątku, temacie Paprzyca: Co znaczy to słowo?, który została przez Was założony zamieściłem trochę informacji. Chyba coś się zepsuło? Strona nie wyświetla się po moim wpisie. Dlatego postanowiłem zamieścić w tym temacie, to co udało mi się znaleźć w sieci na oba tematy.
Zapoznałem się z definicjami, zamieszczonymi na Waszej stronie, jest ich sporo. W zasadzie wszystkie znaczenia tego wyrazu odnoszą się do techniki, opisują paprzycę jako element, który pozwala obracać się kołu młyńskiemu.
Znalazłem kilka innych i podobnych definicji, znaczeń wyrazu paprzyca, oto one:

1. paprzyca zęść żaren ( u wierzchu ).
Słowniczek wyrazów gwarowych typowych dla Bugaja i okolic. Wieś Bugaj położona w Ziemi bieckiej ( okolice Biecza ). Obecnie znajduje się w gminie Biecz, powiat gorlicki, województwo małopolskie. Tu jest link do słownika:
http://www.dialektologia.uw.edu.pl/inde … owniki-mwr
Powyższe znajduje się na stronie Dialekty i gwary polskie. Kompendium internetowe pod red. Haliny Karaś. Tu jest lin do strony:
http://www.dialektologia.uw.edu.pl/inde … pa-serwisu

biecz

Gminia Biecz

 

2. [ Paprzyca, y, Im. e ] 1. a. [ Pamprzyca, Poprzyca, Pompryca, Popryca ] poziome żelazo pod kamieniem młyńskim, w którym obraca ś.’ wrzeciono; pionowy żelazny czop, stanowiący oś kamienia, biegun w młynie; płaskie żelazko w kamieniu żarnowym; płyta drewniana a. żelazna od żaren: Młynarzu, młynarzu, dobrze ci się miele: koło ci się połamało, P. się chwieje. Gadule język lata, ‘jak P. Gaduła język ma jak paprzycę. Zabł. Przen.: trajkot, świegot, gaduła: Ma ta starom paprzyce w domu. 2. otwór w kamieniu żarnowym, do którego wsypuje ś. ziarno. ? por. Papry > Paprzyć się, y ś., ył ś. p. Paprać. Słownik języka polskiego. Ułożony pod redakcją Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego. Warszawa 1904. Tom 4.: P-Prożyszcze. Str. 49.
Tu jest link: http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/docmetadat … ublication

Chłopi-w-Karczmie                                                          “Ma ta starom paprzyce w domu“.

 

3. Paprzyca była tarczką na trzpniu, którą można było podnosić lub opuszczać. Dzięki temu można było, oprócz mąki, uzyskać łuski, regulując odstęp między pocierającymi o siebie kamieniami. Paprzyca znajdowała się między dwoma kamieniami w urządzeniu zwanym żarnem paprzycowym.
Etnografia. Instytut Archeologii Uniwersytet Warszawski. Notatki z wykładu. Str. 20. Tu jest link:
http://webcache.googleusercontent.com/s … clnk&gl=pl

g1026301

Tarczk na trzpniu, którą można było podnosić lub opuszczać.

 

4. Herb Kuszaba ( inne nazwy: Cuczaba, Kuczawa, Kuczaba, Iwiczna (zawołanie), Paprzyca ): Pierwsza wzmianka w 1397 [ Starodawnego Prawa Polskiego Pomniki ]. Choć przedstawia kamień młyński ( paprzyca ) wywodzi się od koła wozowego z przykrywką stosowanego w średniowieczu i nazywanego kuczaba. Tu jest link do strony:
http://www.genealogia.okiem.pl/glossary … on=Kuszaba

paprzyca_d

 

5. Trochę informacji o historii herbu, rodach i miejscach w odniesieniu do nazwy i herbu Paprzyca:
Kuszaba ( inne nazwy: Bychawa, Kuczawa, Ruchaba, Ruczaba, Paprzyca, Rakwicz ) herb szlachecki, noszący zawołanie Iwiczna oraz Kuszaba.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kuszaba_(herb_szlachecki)
Legenda o herbie Paprzyca ( dwie wersje ):
http://www.dolhobyczow.pl/asp/pl_start. … rtykul=128
Trochę historii rodu Kaszubitów ( Paprzyców ) i herbu Paprzyca, który pochodzi od nazwy miejscowości:
http://www.szpejankowski.eu/index.php/r … j/144.html
O herbie Paprzyca:
http://www.theogonia.pl/o-rasie-pies-w-heraldyce.htm

Roman.

Co znaczy to słowo “Paprzyca”?

Osumowanie poprzednich odcinków:

♦ Niektórych członków rodziny z Paprzyca Clan przyjeżdżali i osiedlili się w Niewino (Podlaskie) w początku 15 w.;

♦ Rodziny te Postanowiłem nosić nazwę Niwiński, aby w celu potwierdzenia swojej obecności w kilku wioskach w pobliżu Niewino;

♦ Po kilku pokoleń, gałąź rodziny Niwiński używany przydomek “Książyk” aby odróżnić się od innych członków; 

♦ Nasza rodzina jest Książyk z rodu Niwiński h. Paprzyca.

Nasz herb przedstawia kamień młyński.

 

BLASON1

meules

 

 

 G G GY G I G  T    TYI GYW opisie naszego herbu, tłumaczyliśmy słowo “Paprzyca” na oko lub sercu młyński. W rzeczywistości, paprzyca jest element mechanizmu, który pozwala, aby koło obraca się. Oto niektóre definicje:

MILLSOTNE1

1.      “Drewniane, a w późniejszych czasach stalowe wrzeciono dolnym swym końcem gnieździło się w panewce umieszczonej na poziomej belce, górny zaś koniec miało utwierdzony w trójramiennej stalowej kształtce, zwanej paprzycą, umieszczonej w gniazdach, czyli wyżłobieniach w oku bieguna (górny, ruchomy kamień młyński z mocowaniem mechanizmu obrotowego). Wprawiona w ruch paprzyca powodowała zatem ruch obrotowy bieguna”.

źródłowy: Marek Żukow-Karczewski, art. Młyny wodne. Antyczna technika w swojski klimat wpisana

MEULE2

2.     “Składały się one z nieruchomego kamienia dolnego i obrotowego górnego, nazywanego biegunem. W XVIII wieku uzupełniono je o nowe elementy w postaci paprzycy, wrzeciona oraz długiej żerdki ułatwiającej obracanie bieguna”. 

źródłowy: Joanna Radziewicz, art. Młynarstwo – rzemiosło zapomniane, kultura i tradycje ludowe.

MEULE2

3.    “Dolny koniec wrzeciona opiera się na panewce umieszczonej na poziomej belce, górny koniec wrzeciona jest zamocowany w paprzycy. Paprzyca to stalowa sztabka trójramienna zamocowana w wyżłobieniach (gniazdach) znajdujących się w oku bieguna, która przez swój ruch wprawia w ruch obrotowy biegun“.

źródłowy:  Mariusz Foks, Monika Śliwińska, art. Młynarstwo wodne Lubelszczyzny.

Capture

4.   “Typowe żarna rotacyjne składają się z kamieni żarnowych, osi, paprzycy, rączki (żerdki – kierownicy, żarnówki), kadłuba i mechanizmu regulującego rozstaw kamieni“.

źródłowyWikipedia

MEULE4

5.   “Oś kamieni stanowiło kute wrzeciono, którego dolny koniec osadzony był na stale w łożysku z mosiężną panewką, górny zaś koniec tkwił w żelaznej płytce zwanej paprzycą. Nad biegunem umieszczony był kosz zapasowy okuty dwiema klamrami“.

źródłowy: Zygmunt Kubrak, art. Młyny zbożowe w dobrach zamechskich w okresie gospodarki folwarczno – pańszczyźnianej od XVI do początku XIX w., Przemyskie Zapiski Historyczne, 1993.

meule5

6.      Żelazna sztaba pod kamieniem młyńskim, w której obraca się wrzeciono:

– Wiatrak także pusty, tylko liny są, nie masz blachy i paprzyce, ani oskardów. InwKal I 233.

– Na tej młyniczce jest kamień jeden młyński i oddano mi żelazo, to jest 2 wrzeciona, 2 czopy i żelazne 2 obręcze i panewkę, i paprzyce.  InwKal I 338.

– Porządki żelazne, jako to wrzeciona 2 przy każdym kole, czopów walnych 4, paprzyce 2, panewki 2 i insze porządki drzewiane do młyna idomełcia należące. InwKal I 353.

– Wybierków 2, lij jeden, kosz, żarna z kamieniem i paprzycą, i z wrzecionem, żelazne. InwKal I 363.

– To [wrzeciono] końcem spodnim widlástym, wchodząc w dziury páprzyce kámięniowey, kámień obráca stoiący na spodnim wrzecionie, ktorym Młynarz do potrzeby podnosi kámień. SolArch 96.

– Naprzód tedy takie sprzęty i porządki do młynarza pozostałe żelazne: wrzecion dwie, paprzyc dwie, obręczy żelaznych dwie, świder kęsowy, świder sworniowy, topór, klamra, piła. KsJaz 77.

– CLAQUET […] NAD[P?]LATACZ deszczka mała we młynie służąca do paprzycy ktora wielki hałas czyni. DanKolaDyk I, 312.

– Blisko niey [śmierci] stoią pracowite żarna, Paprzyca, kamień kręcąc gwałtu woła, Bez smarowidła darmo piszczy, skrzypie. DrużZbiór 427.

źródłowy: PK, Elektroniczny słownik języka polskiego XVII i XVIII wieku.  

Marie-Jeanne C.K., Paris

Paprzyca: Die Legende eines alten polnischen Familie

BLAZON

Wappenbeschreibung: Paprzyca. In silbernem Felde ein schwarzer hoch¬gestellter Mühlstein mit einem Achs Mühleisen (paprzyca) in der Mitte; Helmschmuck. die Köpfe mit Hals von acht jungen Jagd¬hunden, in zwei Reihen übereinander geordnet. Über den Ursprung dieses Wappens wird gesagt:

Einer vornehmen Dame in Böhmen. wurde mitgeteilt, dass eine ihr untertane, verheiratete Frau Drillinge, und zwar drei Knaben, geboren habe und sie beschuldigte diese Frau, in der Annahme, dass so viele Knaben nicht von einem Manne sein können, des Ehebruchs und lies sie auch strafen. In nicht zu langer Zeit gebar aber die Frau n selbst auf einmal neun Knaben. Sich hierüber schämend, auch besorgt seitens ihres Gemahls einen bösen Verdacht auf sich zu ziehen, gab sie einer alten Frau den Befehl acht dieser Knaben in dem nahen Flusse zu ertränken, behielt nur einen zurück. Der Gemahl war nicht zu Hause, traf aber bei der Rückkehr die Frau auf dem Wege zum Flusse. Er fragte sie, was sie dort verdeckt trage, und erhielt die Antwort, es seien junge Hunde, die sie ertränken wolle. Der Pan wollte nun die Hunde sehen, ob sich nicht einer von ihnen zur Aufzucht eignete, erfuhr auf diese Weise dann von der Frau das Geheimnis. Er gab nun seinem Müller den Auftrag diese acht Knaben geheim zu erziehen. Als diese herange¬wachsen waren, lud der Pan ferne Gäste und Nachbarn zum Feste ein und stellte an dieselben beim Gastmahle die Frage, was für Strafe wohl eine Mutter verdiene, die ihre eigenen Kinder umbringen lasse? Alle hielten solche des Tod es schuldig. Da rief der Vater mit den Worten: »Hier sind meine jungen Jagdhunde« seine acht Söhne herein, einer dem andern genau gleichend, erzählte dann öffentlich die ge-naueren Bewandtnisse. Zur Gemahlin sich wendend, sprach er ihr, ob¬gleich sie den Tod verdient habe, Verzeihung aus, weil Gott sie durch ihn vor Ausführung des Verbrechens bewahrt habe. Die Frau, ihrem Manne reumütig dankend, trat mit seiner Genehmigung zur Buße in ein Kloster.

Es wird auch gesagt, dass diese Mutter der neun Knaben Jutta, Gemahlin eines Grafen von Querfurt, gewesen sei, dass ihr neunter, zurückbehaltener Sohn Meinhardus von Querfurt, 1286 Ordensmeister des Deutschen Ordens in Preußen war. Von den acht Söhnen wurde dieses Wappen angenommen. Es müsste dies mindestens um 1250 geschehen sein, doch erscheint das Wappen, aus Böhmen eingeführt, in Polen schon über hundert Jahre frühe Eine umständ¬lichere Sage über die Entstehung des Wappen lautet: Im Jahre 1081 gebar Protislawa, die Ehefrau des Dobrohost im Dorfe neun Söhne. Die bei der Geburt an¬wesenden zwei alten Weiber hielten dies für eine von zwei Zauberinnen, die unlängst in dem nahen Wischegrad verbrannt worden waren, her¬stammende Zauberei, legten die überaus kleinen Knaben in eine Schachtel (böhmisch Krabicze genannt), um selbige an einem heim¬lichen Orte zu vergraben. Ihnen begegnete der von seinem Herzoge Wratislaw und Wischegrad heimreitende Dobrohost, dem die Weiber den Inhalt der Schachtel zeigten. Er ließ die Kinder nach Hause tragen und ernähren, allesamt erhielten die Taufe, drei starben klein, sechs erreichten das Mannesalte Einige wurden wegen ihrer Klein¬heit Krabicze genannt. Von ihnen stammt in Böhmen das Geschlecht der Woitmole, Weytmille, das als Wappen in Rot einen silbernen Mühlstein führt. Es wird dies Wappen in Böhmen noch von ver¬schiedenen Familien geführt, wenn auch mit verschiedenem Helm¬schmuck und verschiedenen Farben des Feldes.

BLAZON5

 DB FHUK GHYUSDRIO BHUDRIO HUIO HIP HUOP HUIOP HUIPH UIP HUIP HUIP OHUIO HUIO HUIO HU  

 Die adlige polnische Familie Paprzyca. Kreis Radom 1460 (DLG. = Dlugosz, Jan: Historia Polonica, Dobromil im Jahr 1615 , neu herausgegeben als „Opera omnia“ 1863; Band 7, 8, 9, sind das „liber beneficiorum diocesi Cracoviensis.“

Autor: Werner Zurek.

Our Coat of arms: picture, legend and enigma

BLASON3 BLASON4

 

 

 

 

 

1.  Description of our coat of arms

2.  Legend of our coat of arms

3.  Enigmas of our coat of arms

 

BLASON1

 

1.      Description of our coat of arms

In a silver millstone, a silver heart (Paprzyce). The helmet is topped with eight heads of silver puppies in two rows.

This coat of arms is first mentioned in 1397.

 

 

 

  • “Kuszaba. Cuius insignia lapis Molaris griseus cum ferrea paprzicza in or campo”.        translation: “Kuszaba. Which marks a grey millstone with an iron heart (Paprzyce) in a white background”.     

Source: Jan Dlugosz Annales seu cronicae incliti Regni Polonia (Annals of chronicles in the Polish Kingdom), 1455-1480.

VCGYSK GYJK GFYJ

  • “(…) the millstone is placed in gray color, with an iron heart in the middle, on a field of white, on the helmet are eight puppies“.

Source: Kasper Niesiecki, Polish Heraldry, Lviv 1728, vol. 7 – str. 248-49.

       VG Y GYKI GHK         

  • “(…)  a silver millstone black with a silver heart (Paprzyce).”  

Source: Joseph Szymanski,  Medieval Heraldry of Polish Knighthood, Warsaw, 1993.

VG YK FGYUK GYUK

  • On a white background, a grey millstone with an iron heart in the middle. On the helm four ranks of puppies. Came to Poland from the Czech regions in 1228, during the reign of Boleslaw V“.

Source: Piotr Malachowski, Collection, 1790.

  GYUK GYUI TYI

  • Coat of arms adopted par the Monsztold family at the Diet of the Union of Horodło in 1413. A third variation was used by the Paprzyca in Silesia“.

Source: Tadeusz Gail, Emblems of the Nobility in the Republic of the Two Nations, 2003.

G UK GYUO GYUO

  •  “In the silver millstone a (Paprzyce) black with silver heart. On the top: Eight heads of puppies in two rows; at the top, two right and two left, the bottom one to the right, the three left “.
  • Coat of artms from Czech origin. The oldest seal dates back to 1382. The oldest record is from 1397. The main areas of occurrence of this coat of arms are the regions of Brest, Sandomierz, Sieradz and Kaliska. Less than 50 families use this blazon.”

Source: Alfred Znamierowski, Nobility Pedigree.

GYU GYUO GYUO GYUO

  • “A bush topping a stone
  • A lily topping a stone

Source: Anthony Malecki, Heraldic Studies, 1890, Volume I.

Mill stone

                     Symbols of the millstone: work, strength, perseverance, hardship,  wealth,    patience  and solidarity. Millstones always come in pair.

HERB4

Jozef Szymanski has the most comprehensive references.

Miller

The Miller coat of arms also pictures a (double) millstone.

2.   Legend of our coat of arms

Long ago, the birth of triplets were a singularity. When a lady gave birth to triplets, she was accused of adultery and severely punished. The divine providence allowed the birth of nine sons. Fearing accusations from her husband, the lady decided to keep only one and to drown the other eight siblings, as she would have done with puppies. While she was on her way to her crime, the husband (this point is not clear) saw her and followed with the intention to keep one puppy for himself as a hunting dog. He discovered the terrible truth and saved the babies. He asked the miller to take care of them in secret.

The eight boys became strong adults and one day, a feast was organized. Their father asked this question: “what should deserve a mother who decided to drown her own children? Death was the only answer that everybody replied. The husband disclosed the truth and decided that the highest punishment for his wife was to leave her in the hands of the divine mercy.

Since then, the family coat of arms has been a millstone with a iron heart (Paprzyce) and eight puppies on the top.

Sources: Kasper Niesiecki Herbarz Polski, Lwów 1728, tom 7, stron. 248 —  Photos Grupa Turystyczna Roztocze, Sosna 2009.

Recommended post: Co znaczy to słowo Paprzyca“?  —  Paprzyca: Die Legende eines alten polnischen Familie

BLAZ7 OLYMPUS DIGITAL CAMERA

BLAZ5

b erhu h huil hduil hjul jil hujil hjil hl huil hduil dhuidl ghudfigl hdil dhgjdl ghduib dhujdl ghul gdhujl dhjdl ghglwdhjugil dhgjuwdil ghjdil ghdjgl dhjgl dhj vwdlhgjwdilf ghdrjilg hdruigl hdrujil drhj idlghjdil ghdjfilg hdrjl ghdbrjl gdhbj gldhgjidlhjdil gdhjil gdrhjgi ldhjidlhjdil hjild ghdrjil ghdrjil gdrhjil drhil dhfj ldrhfji     dhuvf dbhjufk bhdkl vfdbhjufkl dbhj dklbdhvf dbhfk dbhfdjkl fbhdjfl dbhjl dhjdl fbndjl fdbnjfl dbfjlssjdl fnsdjfl nsdjklf ndjklf nsdjklf ndjklfndjklf ndjkflm n<sdjlf ndjkfljjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj

Recommended post: Co znaczy to słowo Paprzyca“?  —  Paprzyca: Die Legende eines alten polnischen Familie

jil drhgdl ghjul hdruigod ghuiodh ruiob ghyu!ob gyuio

3.  Enigmas of our coat of arms

Below some variations about our coat of arms.
Who can help us understand these 3 enigmas?

Send your comments and suggestions to contact@ksiazyk.com

herbAlfred Znamierowski distinguishes between three coats of arms.

———–

Malecki

Antoni Malecki has identified two alternative versions.

———-

SEMKOWICZ1

Władysław Semkowicz suggests that the original name of the Paprzyca Clan was Kuszaba.

INCONNU2

Marie-Jeanne C.K., Paris

Nasz Herb: opis, legenda i zagadka

 

BLASON3 BLASON4

 

 

 

 

 

1.    Opis naszego herbu

2.   Legenda o herbie

3.   Zagadka naszego herbu

 

BLASON1
1.   Opis naszego herbu

W polu srebrnym kamień młyński (żarna) czarny z paprzycą srebrną. W klejnocie osiem głów szczenięcych srebrnych w dwóch rzędach; u góry dwie w prawo, dwie w lewo, na dole jedna w prawo, trzy w lewo.

W zródłach pisanych pierwszy raz pojawia się w 1397 r.

 

 

 

  • Kuszaba. Cuius insignia lapis molaris griseus cum ferrea paprzicza in albo campo“.                tłumaczenie: Kuszaba. Której znakiem kamień młyński szary z żelazną paprzycą w białym polu.                                                                                                                                                    ródłowy: Jan Długosz Annales seu cronicae incliti Regni Polonia (Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego),  1455-1480.

 

  • “(…) powinien zaś być kamień młyński do góry postawiony, szarego koloru, z żeleźcem we środku, jak do mełcia, w polu białem, na hełmie ośm szczeniąt“.

źródłowy: Kasper Niesiecki Herbarz Polski, Lwów 1728, tom 7 stron. 248-49.

  • “(…) w polu srebrnym kamień młyński (żarna) czarny z paprzycą srebrną”.

źródłowy: Józef Szymanski  Herbrz Średniowiedcznego  Rycerstwa Polskiego,  Warszawa, 1993, str. 167.

 

  • W polu białym kamień młynski szary do góry postawiony z żeleźem zwyczajnym w środku. Na hełmie czworo szczenąt zwróconych w prawą tarczy, i czworo w lewą. Z Czech do Polski przybył w roku 1228, za Panowania Bolesława V”.                                                                                                            

źródłowy:  Piotr Malachowski, Zbiór, 1790.

 

  •  “Herb ten przyjął Monsztold na sejmie horodelskim w r. 1413. Odmiana III przysługiwała Paprycom na Śląsku”.        

 źródłowy:   Tadeusz Gail, Herby Szlacheckie Rzeczypspolitej obojga Narodow, 2003.Z

biór, 1790.                         

  •  “W polu srebrnym kamień młyńki czarny z paprzycą srebną. Keljnot: Osiem głów szczenięcych w dwóch rzędach; u góry dwie w prawo, dwie w lewo, na dole jedna w prawo, trzy w lewo“.
  • “Herb pochodzenia czeskiego. Najstarsza pieczęć z 1382 r., najstarszy zapis z 1397 r. Główne rejony występowania herbu to: ziemia brzeska, sandomierska, sieradzka i Kaliska. Pieczętowalo się nim niespelna 50 rodzin”. 

źródłowy:  Alfred Znamierowski, Herbarz Rodowy, 2004.

  • Na kamieniu tulejka
  • Na kamieniu kwiat lilii

źródłowy:  Antoni Małecki, Studya Heraldyczne, 1890, Tom I.

Mill stone

 Symbol kamienia młyna: praca, siła, moc, trud, bogactwo, cierpliwość, i solidarność.         Kamienie młyńskie zawsze są w pary.

 

HERB4

Jozef Szymanski posiada najbardziej kompleksową odniesienia.

 

Miller

Miller również mają kamień młyński na ich herbu.

2.     Legenda o Herbie

W tamtych czasach, narodziny trojaczków stanowiły osobliwość. Kiedy jedna z poddanych możnej Pani, powiła trojaczki, została przez nią oskarżona o cudzołóstwo i surowo ukarana.
Sprawiedliwość Boska sprawiła, że Pani powiła w niedługim czasie dziewięciu synów. Kazała służącej ośmiu z nich potopić, jak szczenięta, w obawie przed mężowskim oskarżeniem.
Traf chciał, że ten napotkał na drodze, kobietę niosącą rzekome szczenięta nad rzekę. Koniecznie chciał zajrzeć, czy któryś na myśliwskiego psa nie da się ułożyć. Odkrył prawdę.
Kazał młynarzowi dzieci wychować, w tajemnicy łożąc na ich utrzymanie.

Kiedy chłopcy dorośli sprawił ucztę, spraszając całe sąsiedztwo. Zapytał wobec obecnych, na co zasłużyłby matka, która kazałaby potopić swoje nowonarodzone dzieci? Na śmierć, padła zewsząd odpowiedź. Kazał wtedy przyprowadzić swoich ośmiu uratowanych synów.
Uznał wyjawienie prawdy za największą karę dla żony, pozostawiając jej dalsze życie w rękach Opatrzności Bożej.
Odtąd w herbie rodu, w polu młyńskie koło z żelazną paprzycą, a w klejnocie osiem szczeniąt.

źródłowy: Kasper Niesiecki Herbarz Polski, Lwów 1728, tom 7, stron. 248 —  Grupa Turystyczna Roztocze, Sosna 2009.

Dalsza lektura:   “Co znaczy to słowo Paprzyca“?  —  Paprzyca: Die Legende eines alten polnischen Familie

BLAZ7OLYMPUS DIGITAL CAMERA

BLAZ5

 

 

                                                                                                                                                           

 

   bvgtkl hyusoer!obvth vtreuibtoeru!bgto                                                                                                                        

3.    Zagadka naszego herbu

Oto kilka wariantów naszego herbu.

Kto może pomóc nam zrozumieć trzy zagadki?

Wyślij swoje komentarze i sugestie do contact@ksiazyk.com

herb

Alfred Znamierowski rozróżnia trzy herby.

_______

Malecki

Antoni Małecki zidentyfikował dwie różne wersje.

_______

SEMKOWICZ1

Władysław Semkowicz sugeruje, że oryginalna nazwa klanu Paprzyca był Kuszaba.

Marie-Jeanne C.K., Paris